Geschreven door Liesbeth Bernolet

‘Nederlands niet in een hoekje duwen’

 
 

“Als we onze Nederlandse cultuur kunnen uitdragen in een andere taal, vind ik dat geen probleem, maar we moeten niet de slippendragers zijn van sommige Franstaligen.” Aan het woord is Brusselkenner en publicist Leo Camerlynck uit Ukkel. “We moeten assertief Nederlandstalig zijn,” klinkt het.

Leo Camerlynck was in een vorig leven woordvoerder van de MIVB, maar is vooral al zijn hele leven actief in het verenigingsleven. En dat mag breed genomen worden. Hij was onder meer actief bij het Archief en Museum van het Vlaams Leven Brussel, medestichter van de Academie van het Brussels en gids voor Brusselbinnenstebuiten. Om nog maar te zwijgen over zijn passie voor de Nederlandse taal en cultuur en alle vrijwilligerswerk dat daarmee gepaard gaat. Zo protesteerde hij eind jaren ’80 mee tegen de naamsverandering van de Nederlandse Commissie voor Cultuur (NCC) naar Vlaamse Gemeenschapscommissie. “Ik vond die naamswijziging een verarming.”

Camerlynck legt uit hoe hij het onderscheid ziet tussen ‘Vlaams’ en ‘Nederlands’. “Ik vind het beter om het woord ‘Nederlands’ te gebruiken,” vertelt hij. “’Vlaams’ staat voor de Vlamingen die elkaar vroeger opzochten in Brussel-stad, terwijl een instelling als de VGC er nu eerder is voor al wie voeling heeft met het Nederlands.” Camerlynck is dan ook duidelijk over wie hij zelf is:

"Ik ben een Vlaming in hart en ziel, mijn taal is het Nederlands en ik behoor als Vlaming tot de Nederlandse cultuur, en niet tot de Vlaamse cultuur. "

De Ukkelaar heeft het Nederlandstalig netwerk in Brussel zien veranderen: “vroeger was het Nederlands de voertaal. Nu worden meerdere talen gebruikt. Dat kan misschien voor sommige activiteiten, maar bijvoorbeeld in de Gemeenschapscentra moet het Nederlands de hoofdtaal blijven.” Hij verwijst naar GC Candelaershuys in Ukkel, dat vorig jaar een nieuwe start nam als GC Het Huys: “Alle communicatie verloopt er nu tweetalig, soms zelfs eerder Franstalig.”

 
 
Evénements Model NL