Geschreven door Nimfa Tegenbos

Anoniem

 
 

Nimfa groeide op bij Leuven en woont nu in Schaarbeek.
Samen met een Franstalige Brusselaar, en een tweetalige peuter. En een heleboel anderstalige buren. Hier lees je elke twee weken haar taalimpressies in een meertalige stad.

Renée Lorie schetst er telkens een beeld bij.

 

Een tijdje geleden. Ridders en jonkvrouwen stromen toe met hun kroost. Met honderden, in hun stalen ros. Ik ben omringd door een Vlaamse, vooral Brabantse tongval. Mijn heimat.

Mijn zoon is niet de enige met een witte haardos. Ze zijn met velen, de blonde dreumesen. Het is onze eerste keer. Op de ridderfeesten in een burcht te midden van de velden.

Ik hou mijn mond, durf niet te spreken. Bang dat iemand stiekem meeluistert, en me begrijpt.

Ik woon in de grote, grijze stad nu. Het Babelse leven is mijn dagelijkse habitat. Heerlijk dat dat is. Geen geluistervink. Daar heb ik het gevoel dat ik kan zeggen wat ik wil. Alleen, dat is niet zo.

 

Tram 92. Ik heb me net met kind en koets in de wagon gewrongen. Er stappen twee kokette jonge dames op. Ze spreken. Hoorbaar. Over gerommel. In de onderbuik, de darmen. De ene heeft er meer last van dan de andere.

Welke taal? Nederlands. Ik verdenk ze ervan niet te beseffen dat tram 92 meeluistert. Een broer en een zus wikkelen hun glimlach in hun hand.

In Brussel is het Nederlands verborgen. Velen kennen het Nederlands in stilte. Nederlands is hier anoniem.

Terug naar de voorspelbaarheid, te midden van de velden. Het is gek hoe iets dat eens zo vertrouwd was je ongemakkelijk doet voelen. En misschien is dezelfde taal spreken en even blond zijn als de anderen wel anoniemer zijn. Vlakker zijn.

Ik woon in de grote, grijze stad en heb het gevoel dat ik kan zeggen wat ik wil. Alleen, dat is niet zo.

De kinderen aan de overkant van de straat spelen met de kinderen aan onze kant van de straat. In het Nederlands. Het is de lingua franca voor wie onder de twaalf is.

De twintiger met de pet die boven ons woont, heeft een Nederlandse papa. Hij spreekt Frans, maar begrijpt meer Nederlands dan je denkt.

Het Babelse leven is mijn dagelijkse habitat. Maar het lijkt er op dat er vurige tongen zijn neergedaald. Tram 92 luistert mee. Het is maar dat u het weet.

 
 
Model NL Events